Wszystko, co musisz wiedzieć o problemach ze snem u przedszkolaków i dzieci

Około 15 do 30% wszystkich dzieci w wieku od 4 do 10 lat ma problemy ze snem. Obejmuje to trudności z zasypianiem, utrzymaniem snu lub zbyt wczesnym budzeniem się. Problemy ze snem są trudne zarówno dla dziecka, jak i dla rodzica. Sen jest bardzo ważny, a jego brak ma wiele konsekwencji.

Dziecko z problemami ze snem ma trudności z koncentracją i jest bardziej drażliwe. Ma to wpływ na samopoczucie Twojego dziecka i Twoje. Ponadto dobry sen jest niezwykle ważny dla zdrowia i rozwoju dziecka.

Na jakość snu Twojego dziecka wpływa wiele czynników. Niektóre przedszkolaki i dzieci są bardziej wrażliwe na zły sen niż inne.

Przyczyny fizyczne problemów ze snem u dzieci

Do złej jakości snu u dzieci mogą przyczyniać się dolegliwości fizyczne. Na przykład alergie, problemy jelitowe, wrodzone wady lub przewlekłe zapalenie ucha środkowego mogą powodować złe nocne odpoczywanie. Duszność również może odgrywać rolę w problemach ze snem u dzieci. Jeśli Twoje dziecko chrapie, może to oznaczać zwężenie gardła i tchawicy. Często zdarza się to przy zbyt dużych migdałkach lub nadwadze. W takim przypadku zawsze możesz udać się do lekarza.

Lęki jako przyczyna problemów ze snem u dzieci

Twoje dziecko może mieć lęki, które utrudniają mu sen. Może się to pojawić, gdy dziecko doświadcza dużo stresu, przeżyło coś nieprzyjemnego lub martwi się o coś.

Przede wszystkim ważne jest, aby dziecko dobrze zasypiało. Zapewnij mu wygodne miejsce do spania, spokojny rytuał przed snem i dobrą organizację dnia.

Jeśli dziecko ma trudności z zasypianiem lub utrzymaniem snu, warto przyjrzeć się, jak wygląda jego dzień i wieczór. Czy dziecko spędza wystarczająco dużo czasu na świeżym powietrzu, czy dużo się rusza? Ile czasu spędza przed ekranem?

Możesz też pomóc dziecku się zrelaksować przed snem. Pozwól mu wyrazić emocje. Zapewnij komfortowe miejsce do odpoczynku. Kołdra obciążeniowa dla dzieci może pomóc przedszkolakom i dzieciom się zrelaksować. Kołdry obciążeniowe wywierają delikatny nacisk na ciało dziecka. Dzieci odbierają ten nacisk jak czuły uścisk, co działa uspokajająco. Dzięki naciskowi kołdry dzieci szybciej zasypiają. Ich mózg otrzymuje sygnał, że leżą wygodnie, a układ nerwowy się relaksuje. Dzięki temu Twoje dziecko szybciej zaśnie.

U przedszkolaków celem jest nauczenie ich samodzielnego zasypiania, bez zależności od rodzica. Te trzy wskazówki mogą Ci w tym pomóc:

Stosując plan krok po kroku, stopniowo przyzwyczajasz przedszkolaka do samodzielnego zasypiania. Zaczynasz od kroku 1, gdzie siedzisz obok łóżeczka dziecka, nie reagując. Nie nawiązujesz kontaktu wzrokowego ani nie rozmawiasz z dzieckiem, ale jesteś obecny w pokoju. Każdego dnia możesz siadać trochę dalej od dziecka, aż do drzwi. Potem możesz usiąść na schodach poza pokojem, aż nie będziesz już blisko.

Ta metoda jest często stosowana u przedszkolaków z lękiem separacyjnym. Dziecko uczy się samodzielnie zasypiać, mając Twoją obecność.

Jeśli powyższa metoda jest zbyt czasochłonna, możesz zastosować plan powrotu. Polega on na krótkich wizytach u dziecka według ustalonego harmonogramu.

Możesz powiedzieć dziecku, że po zaśnięciu wrócisz za pięć minut, aby sprawdzić, czy wszystko w porządku. Jeśli dziecko zacznie wołać lub krzyczeć, wróć dopiero po 5 minutach. Gdy wejdziesz do pokoju i dziecko jeszcze nie śpi, ważne jest, aby nie nawiązywać kontaktu wzrokowego i nie rozmawiać. Pogłaszcz dziecko, pocałuj i powiedz „śpij dobrze”.

Każdej nocy możesz wydłużać czas między kolejnymi wizytami.

Jeśli Twoje dziecko nie jest chore, nie boi się i nie odczuwa bólu, możesz zdecydować się na stanowczość. Ta metoda pozwala dziecku najszybciej nauczyć się samodzielnego zasypiania, choć nie jest najprzyjemniejsza. Jeśli wybierzesz tę metodę, dobrze przygotuj dziecko. Powiedz mu, że nie przyjdziesz, gdy będzie wołać, ponieważ chcesz nauczyć je samodzielnego zasypiania.

Połóż dziecko do łóżka i nie zwracaj na nie uwagi. Nawet jeśli dziecko płacze lub krzyczy, nie poświęcaj mu uwagi. Przemyśl wcześniej, czy dasz radę to wytrzymać, bo może to być bardzo trudne.

Jeśli Twoje dziecko ma od 7 do 10 lat i nadal ma problemy ze snem, warto zaangażować je w tworzenie planu. Poniższe wskazówki mogą Ci w tym pomóc.

Dzieci w tym wieku są na tyle mądre, że potrafią powiedzieć, dlaczego nie mogą zasnąć. Zadawaj pytania i słuchaj uważnie, nie dając rad ani wskazówek. Zapytaj, czy coś je martwi i dlaczego nie może dobrze spać. Może dziecko dużo się zamartwia, nie czuje się dobrze lub ma inne problemy. Możesz też zapytać, czy dziecko zna jakieś rozwiązanie, które pomogłoby mu lepiej spać. Następnie możecie wspólnie spróbować tego rozwiązania.

Dzieci w wieku 7 do 10 lat bardzo chętnie robią coś dla nagrody. Nagradzaj każdą dobrą noc rano mocnym uściskiem, pozytywną reakcją lub dodatkowym miłym momentem razem. Staraj się reagować na dziecko jak najbardziej pozytywnie. Dzięki temu nauka dobrych nawyków snu będzie łatwiejsza.

Jeśli Twoje dziecko często wstaje z łóżka, możesz wprowadzić „kartę snu”. To zasada, że dziecko może raz na wieczór wstać lub zawołać. Po tym musi oddać kartę i ignorujesz wołanie.

Może też pomóc zmiana godziny pójścia spać. Dziecko rośnie i potrzebuje innych godzin. Zapewnij spokojny wieczór z relaksującymi momentami i dużo pozytywnej uwagi. Gdy dziecko jest spokojne i zmęczone, szybciej zaśnie.

Podczas gdy dorośli korzystają z aplikacji takich jak Headspace i Calm, aby się wyciszyć przed snem, medytacja może też pomóc dzieciom. Skupienie się na chwili obecnej pomaga dziecku przestać się zamartwiać. W internecie jest wiele ciekawych ćwiczeń mindfulness dla dzieci.

Oprócz problemów ze snem u przedszkolaków i dzieci, bezsenność jest częstym problemem na innych etapach życia. Przeczytaj także nasze inne artykuły na blogu:

• Bezsenność u maluchów
• Bezsenność u nastolatków
• Bezsenność u dorosłych