• 4.6/5 z 271+ recenzji.
  • Osobista obsługa i doradztwo
  • 100 dni na wypróbowanie spania
  • Nie w porządku? Zwrot pieniędzy
  • Śpij głębiej i lepiej z naszymi kocami obciążeniowymi!

Koce obciążeniowe w domu opieki: lepszy sen u osób starszych, brak mierzalnego wpływu na demencję

Czy osoby starsze w domu opieki lepiej śpią pod kocem obciążeniowym? W tym artykule przeczytasz o dwóch badaniach: w Szwecji osoby starsze rzadziej budziły się w nocy, a w Australii naukowcy nie stwierdzili mierzalnego efektu u osób z demencją.
auteur
Drzwi:
- Czas czytania: 7 min
Opublikowano: 13-10-2026 - 
Zaktualizowano: 13-10-2026 2026-10-13T10:54:31Z

Twoja mama od kilku miesięcy mieszka w domu opieki. Kiedy ją odwiedzasz, opiekunowie mówią, że często budzi się w nocy i czasami wstaje z łóżka, żeby chodzić po korytarzu. W ciągu dnia ze zmęczenia siedzi w fotelu i drzemie. Zastanawiasz się, czy istnieje coś, co mogłoby zapewnić jej spokojniejszy sen.

Według Alzheimer Nederland około 80 000 osób z demencją mieszka w domu opieki lub domu seniora. W przypadku niepokoju lub problemów ze snem jednym z rozwiązań, które można wypróbować, jest koc obciążeniowy. W zachodniej Szwecji takie koce były przepisywane przez opiekę zdrowotną, a według badania rejestrowego osoby z demencją korzystały z nich dłużej niż pozostali.

Ta strona dotyczy dwóch badań przeprowadzonych w domach opieki i specjalistycznym oddziale dla osób z demencją. W Szwecji 110 starszych osób z problemami ze snem przez cztery tygodnie korzystało z koca obciążeniowego. U 68 osób, które wytrzymały cały okres, z których większość miała demencję, odnotowano później rzadsze wybudzanie w nocy, a ich jakość życia wzrosła w skali od 13 do 52, średnio z 26,4 do 30,1. W Australii 14 mieszkańców z demencją i niespokojnym zachowaniem spało przez dwa tygodnie z kocem, a przez kolejne dwa tygodnie bez niego. Badacze nie stwierdzili tam mierzalnego wpływu na sen ani zachowanie, ale koc okazał się bezpieczny i łatwy w użyciu.

Wynik szwedzkiego badania brzmi obiecująco, ale nie obejmowało ono grupy porównawczej, a ponad jedna trzecia uczestników zrezygnowała już w pierwszych dniach, ponieważ koc był nieprzyjemny. Poniżej opisujemy, co mierzono w każdym badaniu i jakie wnioski można, a jakich nie można z niego wyciągnąć.

Dlaczego te badania omawiamy razem

Oba badania dotyczyły mieszkańców domów opieki lub specjalistycznego oddziału dla osób z demencją oraz snu i zachowania. Szwedzcy badacze piszą, że w takich placówkach sen często jest zły, a leki u osób starszych często powodują działania niepożądane.

Hjort Telhede 2022: osoby starsze w szwedzkich domach opieki

Jak przeprowadzono badanie

W latach 2019–2021, do lata, w badaniu wzięło udział 110 mieszkańców dziewięciu domów opieki w południowo-zachodniej Szwecji. Mieli ponad 65 lat, średnio 87 lat, i źle spali. Nie uczestniczyły osoby z poważnymi chorobami płuc lub serca ani osoby objęte opieką paliatywną.

Koc był wypełniony łańcuszkami i ważył od 4 do 8 kilogramów, czyli około 10% masy ciała. Opiekunowie najpierw kładli go na stopach i sprawdzali, czy dana osoba potrafi sama go z siebie zdjąć. Jeśli tak, przesuwano go wyżej, ale nigdy nie składano podwójnie na klatce piersiowej ani nie owijano nim ciasno ciała. Jeśli ktoś sygnalizował, że koc jest nieprzyjemny, zdejmowano go.

Przed rozpoczęciem badania i po czterech tygodniach badacze przeprowadzili kwestionariusze dotyczące snu, jakości życia, odżywiania, zdolności poznawczych i samodzielności oraz sprawdzili przyjmowane leki. Osoby, które nie mogły odpowiedzieć samodzielnie, robiły to wraz z opiekunem lub członkiem rodziny.

Co ustalili badacze

Spośród 110 mieszkańców 68 ukończyło cztery tygodnie badania. W tej grupie 32% miało umiarkowaną, a 57% ciężką demencję. Cztery osoby wycofały się z przyczyn medycznych, takich jak pobyt w szpitalu. W przypadku 38 mieszkańców zdjęto koc, ponieważ nie czuli się pod nim komfortowo lub tak mówili albo pokazywali; średnio już po półtora dnia.

U osób, które pozostały w badaniu, po czterech tygodniach odnotowano mniej problemów ze snem. Zmniejszyła się przede wszystkim liczba nocnych wybudzeń, a zasypianie stało się nieco łatwiejsze. Łatwiejsze budzenie się wypoczętym nie uległo zmianie. Oprócz wyższej jakości życia wzrosła również ocena własnego zdrowia - z 52 do 59 w skali od 0 do 100. Wyniki dotyczące odżywiania i zdolności poznawczych były nieco wyższe, a stosowanie leków wpływających na nastrój i czujność, takich jak leki przeciwdepresyjne, nieznacznie spadło. Badacze nie stwierdzili różnicy w samodzielności, na przykład podczas ubierania się i jedzenia.

Badanie w skrócie

  • Badacze: Eva Hjort Telhede, Susann Arvidsson, Staffan Karlsson i Andreas Ivarsson, Hogskolan Halmstad
  • Rok i czasopismo: 2022, Geriatrics
  • Kraj: Szwecja
  • Rodzaj badania: pomiar przed i po bez grupy porównawczej
  • Uczestnicy: 110 mieszkańców domu opieki z problemami ze snem, 68 ukończyło badanie
  • Czas trwania: 28 dni
  • Koc: koc łańcuszkowy o wadze od 4 do 8 kilogramów, około 10% masy ciała
  • Źródło: Hjort Telhede i współpracownicy, 2022

Dawson 2026: osoby z demencją i niespokojnym zachowaniem

Jak przeprowadzono badanie

Badacze z Flinders University w Australii obserwowali 14 mieszkańców specjalistycznego oddziału dla osób z demencją oraz niespokojnym lub zaburzonym zachowaniem. Każdy spał przez dwa tygodnie pod kocem obciążeniowym i przez dwa tygodnie pod zwykłą pościelą, dzięki czemu każdego mieszkańca porównywano z nim samym. Zgodnie z rejestracją badania koc mógł ważyć najwyżej 12% masy ciała.

Sen mierzono za pomocą czujnika snu umieszczonego pod materacem oraz kwestionariusza dotyczącego zachowania w nocy. Odnotowywano również, jak często dana osoba była niespokojna lub agresywna, upadała, podlegała środkom ograniczającym wolność albo potrzebowała dodatkowych leków uspokajających.

Co ustalili badacze

Badacze nie byli w stanie statystycznie wykazać, że koc poprawił sen lub zachowanie. W tygodniach, gdy używano koca, zgłaszano jednak mniej upadków, mniej wybudzeń i mniej przypadków stosowania środków ograniczających wolność, ale w grupie 14 osób może to być dziełem przypadku.

Nikt nie przerwał udziału i nie odnotowano negatywnych skutków. Koc nie zawsze był jednak używany zgodnie z ustaleniami, a czujnik snu nie mierzył snu prawidłowo. Zdaniem badaczy koc obciążeniowy można oferować jako rozwiązanie o niewielkim ryzyku, pod warunkiem jasnego zaznaczenia, że nie ma dowodów na jego skuteczność. Wyniki te nie dają wystarczających podstaw do przeprowadzenia większego badania uzupełniającego.

Badanie w skrócie

  • Badacze: Suzanne Dawson, Lorraine Ng, Kate Laver i współpracownicy, Flinders University
  • Rok i czasopismo: 2026, Geriatric Nursing
  • Kraj: Australia
  • Rodzaj badania: małe randomizowane badanie pilotażowe z układem naprzemiennym
  • Uczestnicy: 14 mieszkańców z demencją i niespokojnym zachowaniem
  • Czas trwania: dwa tygodnie z kołdrą i dwa tygodnie bez kołdry
  • Kołdra: kołdra obciążeniowa ważąca najwyżej 12% masy ciała
  • Źródło: Dawson i współpracownicy, 2026

Czego te badania nie mówią

  • Szwedzkie badanie nie miało grupy porównawczej. Nie wiemy, czy mieszkańcy również lepiej spaliby bez kołdry, na przykład dzięki dodatkowej uwadze.
  • Ponad jedna trzecia osób przerwała udział przed czasem, a osoby te były średnio młodsze i częściej były mężczyznami. Wyniki dotyczą więc osób, które tolerowały kołdrę.
  • Wiele odpowiedzi pochodziło od opiekunów lub rodziny, którzy wiedzieli, że używana jest kołdra.
  • Szwedzkie badanie zostało w 30% sfinansowane przez Mondian AB, dostawcę kołder łańcuszkowych dla szwedzkiej opieki zdrowotnej. Badacze sami nie zgłosili konfliktu interesów.
  • Australijskie badanie było zbyt małe, by wiarygodnie zmierzyć efekt, a czujnik snu nie działał prawidłowo. Brak zmierzonego efektu nie oznacza więc, że efektu nie ma.
  • Żadne z obu badań nie mówi nic o osobach starszych mieszkających w domu.

Jak to się ma do innych badań

W australijskim szpitalu 30 osobom z demencją i niepokojem wieczorem dawano na najwyżej godzinę kołdrę obciążeniową ważącą maksymalnie 10% ich masy ciała. Siedem na dziesięć osób korzystało z niej przez całą godzinę, a ich niepokój zmniejszył się bardziej niż u 30 osób objętych standardową opieką. U nikogo nie wystąpiło uszkodzenie skóry ani upadek. Otrzymywali też rzadziej leki uspokajające, choć badanie było zbyt małe, by wyciągać z tego wnioski (Fox i współpracownicy, 2026). Więcej informacji znajdziesz w podsumowaniu badań szpitalnych.

Szwedzkie badanie rejestrowe wykazało również, że osoby powyżej 65. roku życia krócej korzystały z kołdry. Więcej o Szwecji przeczytasz w artykule o kołdrze obciążeniowej na receptę. Szerszy obraz znajdziesz w przeglądzie wszystkich badań.

Co możesz z tego wyciągnąć jako czytelnik

Czy Twój ojciec lub matka niespokojnie śpi w domu opieki? Zacznij od rozmowy z lekarzem lub personelem. Możesz spróbować kołdry obciążeniowej, ale badania niczego nie obiecują, a w przypadku demencji australijskie badanie nie wykazało mierzalnego efektu. Przy pierwszych próbach poproś personel, aby Ci towarzyszył.

Kilka zasad obowiązuje zawsze:

  • Osoba korzystająca z kołdry musi być w stanie samodzielnie ją z siebie zrzucić. W badaniu szpitalnym wszystkim się to udało z wyjątkiem jednej osoby, która potrzebowała pomocy pielęgniarki.
  • Nigdy nie używaj kołdry do unieruchamiania kogoś ani zatrzymywania go w łóżku. Byłoby to unieruchomienie. Jeśli ktoś nie chce leżeć pod kołdrą, przerwij jej stosowanie.
  • W przypadku problemów z sercem lub płucami, delikatnej skóry lub ran, a także gdy ktoś ma trudności z obracaniem się, najpierw skonsultuj się z lekarzem. W szwedzkim badaniu nie uczestniczyły osoby z poważnymi chorobami serca lub płuc, a przy dłuższym stosowaniu znaczenie może mieć nacisk na skórę.
  • Lepiej wybrać kołdrę zbyt lekką niż zbyt ciężką. Ogólna zasada to około 10% masy ciała, ale jest to praktyczna wskazówka, a nie wynik badań (tak wybierzesz odpowiednią wagę).

Więcej informacji o bezpiecznym stosowaniu znajdziesz na stronie poświęconej bezpieczeństwu. Wskazówki dotyczące wieczornego niepokoju znajdziesz w tym artykule o kołdrze obciążeniowej w opiece.

Źródła

Hjort Telhede, E., Arvidsson, S., Karlsson, S. i Ivarsson, A. (2022). Wpływ kołder obciążeniowych na zdrowie osób starszych mieszkających w domach opieki. Geriatrics, 7(4), 79. DOI

Dawson, S., Ng, L., Gulyani, A., George, S., Loffler, K. A., Xu, Q. i Laver, K. (2026). Wykonalność i skuteczność kołder obciążeniowych jako interwencji poprawiającej sen u osób z behawioralnymi i psychicznymi objawami demencji: pilotażowe randomizowane badanie krzyżowe. Geriatric Nursing, 73, 104269. DOI

Fox, A., Tomkins, E., Valcovich, M. i Ballard, E. (2026). Ocena bezpieczeństwa, wykonalności i akceptowalności stosowania kołder obciążeniowych w opiece doraźnej nad osobami z demencją: randomizowane badanie kontrolowane. Journal of Advanced Nursing, 82(4), 3859-3871. DOI

Odéus, E., i in. (2023). Kołdry obciążeniowe w przypadku problemów ze snem: analiza przepisywania, stosowania i kosztów. Scandinavian Journal of Occupational Therapy, 30(2), 211-221. DOI

Alzheimer Nederland. Fakty i dane dotyczące demencji. Link

Sprawdzono 2026-10-12.

Napisane przez Koena Dolrona, właściciela Novaline. Koen nie jest lekarzem, a Novaline nie udziela porad medycznych: ta strona ma charakter informacyjny. Podsumowanie opiera się na oryginalnych publikacjach, z którymi możesz zapoznać się samodzielnie, korzystając z powyższych linków. Nie masz pewności, czy kołdra obciążeniowa jest odpowiednia dla Ciebie lub Twojego dziecka, na przykład ze względu na chorobę lub przyjmowane leki? Najpierw skonsultuj się z lekarzem rodzinnym lub prowadzącym.

Chcesz też zaczynać dzień wypoczęty?

Znajdź od razu kołdrę obciążeniową, która do Ciebie pasuje.

Kup kołdrę obciążeniową
Kup kołdrę obciążeniową
10 € rabatu?
✕
10 € rabatu na pierwszy zakup

Zapisz się do naszego newslettera.

Novaline Koc obciążeniowy

Pomaga spać dłużej, głębiej i lepiej.

Masz pytania? Jestem dostępny.
Koen chętnie Ci pomoże!
Skontaktuj się przez:
Koen van Novaline