• 4.6/5 z 271+ recenzji.
  • Osobista obsługa i doradztwo
  • 100 dni na wypróbowanie spania
  • Nie w porządku? Zwrot pieniędzy
  • Śpij głębiej i lepiej z naszymi kocami obciążeniowymi!

Kołdra obciążeniowa na receptę: doświadczenia szwedzkich użytkowników z ADHD i autyzmem

W Szwecji można było otrzymać kołdrę obciążeniową w ramach opieki zdrowotnej. W tym artykule dowiesz się, jak 85 dzieci i dorosłych z ADHD lub autyzmem oceniało tę kołdrę oraz kto nadal z niej korzystał.
auteur
Drzwi:
- Czas czytania: 7 min
Opublikowano: 13-10-2026 - 
Zaktualizowano: 13-10-2026 2026-10-13T10:55:14Z

Twoje dziecko od miesięcy każdego wieczoru długo nie może zasnąć. Stała pora chodzenia do łóżka niewiele pomogła. Teraz zastanawiasz się nad kołdrą obciążeniową. Przede wszystkim chcesz wiedzieć, co sądzą o niej osoby, które śpią pod nią od lat, i czy nadal jej używają.

Szwedzi mają w tym duże doświadczenie, ponieważ można tam było otrzymać taką kołdrę w ramach opieki zdrowotnej. Terapeuta zajęciowy przepisywał ją jako pomoc. W Sztokholmie, według badaczy ze szpitala Karolinska, chodziło o około 2700 kołder rocznie, tylko dla dorosłych korzystających z psychiatrycznej opieki zdrowotnej.

Dwa szwedzkie badania analizują tę praktykę. Na potrzeby pierwszego, z 2021 roku, badacze zadzwonili do 85 dzieci i dorosłych z ADHD lub autyzmem, którzy otrzymali taką kołdrę w ramach opieki zdrowotnej. Spośród nich 78% używało jej każdej nocy, a 81% twierdziło, że dzięki niej lepiej przesypiało noc. W drugim badaniu wykorzystano dane rejestrowe 4092 osób z zachodniej Szwecji. Osoby z demencją, lękiem, autyzmem lub niepełnosprawnością intelektualną zatrzymywały kołdrę dłużej niż pozostali. Przepisywanie kołdry kosztowało region niemal trzy razy więcej niż leki nasenne.

Żadne z tych badań nie miało grupy porównawczej. Pierwsze dotyczy tego, co ludzie sami opowiadali, a drugie tego, jak długo zatrzymywali kołdrę, nie zaś tego, jak spali. Ponadto w 2020 roku regionom Szwecji zalecono, aby nie zapewniały już kołder na koszt opieki zdrowotnej. Poniżej wyjaśniamy, jak to działało oraz jakie wnioski można, a jakich nie można z tego wyciągnąć.

Dlaczego te badania omawiamy razem

Oba badania dotyczą tej samej szwedzkiej praktyki: kołdry obciążeniowej jako pomocy zapewnianej w ramach opieki zdrowotnej. „Na receptę” nie oznaczało tam, że szło się z receptą do apteki. Terapeuta zajęciowy oceniał, czy kołdra jest dla ciebie odpowiednia, i zamawiał ją w regionalnym centrum pomocy technicznej. Centrum dostarczało kołdrę, a gdy nie była już potrzebna, oddawało się ją z powrotem.

Sposób postępowania różnił się w zależności od regionu. W zachodniej Szwecji trzeba było mieć długotrwałe zaburzenie psychiczne i przez dwa tygodnie prowadzić dzienniczek snu. Jeśli zasypianie zajmowało ponad półtorej godziny albo budziłeś się w nocy więcej niż trzy razy, kwalifikowałeś się. Pacjent nic za to nie płacił.

Bolic Baric 2021: co sami użytkownicy z ADHD lub autyzmem mówią

Jak przeprowadzono badanie

Badacze z Linköping wyszukali w rejestrach regionalnego centrum pomocy technicznej wszystkie osoby, które w latach 2012-2015 otrzymały kołdrę obciążeniową za pośrednictwem trzech ośrodków habilitacyjnych w środkowej Szwecji. Taki ośrodek wspiera osoby z niepełnosprawnościami. Zakwalifikowano osoby, które otrzymały kołdrę z powodu problemów ze snem i miały ADHD lub autyzm: 227 osób.

W badaniu wzięło udział 85 osób (37%). Pozostali nie odbierali telefonu, nie chcieli uczestniczyć, nie korzystali z koca lub zostali wykluczeni z powodu innej diagnozy. Było wśród nich 48 dzieci w wieku od 7 do 17 lat, za które odpowiadał rodzic, oraz 37 dorosłych w wieku od 18 do 59 lat. Podczas rozmowy telefonicznej trwającej od 5 do 15 minut odpowiadali głównie na pytania typu tak-nie dotyczące snu, codziennych zajęć, szkoły i pracy.

Większość miała koc obciążeniowy z łańcuszkami w środku (86%), a pozostali koc z plastikowymi kuleczkami.

Co ustalili badacze

Większość uczestników zaczęła korzystać z koca, ponieważ trudno było im zasnąć (81%) lub budzili się w nocy i nie mogli ponownie zasnąć (66%). W całej grupie 78% korzystało z niego każdej nocy. Około jedna czwarta używała go także w ciągu dnia, częściej dorośli niż dzieci.

  • 81% stwierdziło, że dzięki kocowi lepiej przesypia noc.
  • 59% stwierdziło, że łatwiej kładzie się do łóżka i zasypia: 69% dzieci w porównaniu z 46% dorosłych.
  • 26% zauważyło, że łatwiej im wstawać, a 17% - że lepiej radzą sobie w szkole lub pracy.

Badacze chcą teraz przeprowadzić badanie uzupełniające z pomiarami, na przykład za pomocą opaski na nadgarstek, a najlepiej także z losowym przydziałem uczestników.

Badanie w skrócie

  • Badacze: Vedrana Bolic Baric, Sofie Skuthälla, Malin Pettersson, Per A. Gustafsson i Anette Kjellberg
  • Rok i czasopismo: online 2021 (drukiem 2023), Scandinavian Journal of Occupational Therapy
  • Kraj: Szwecja
  • Rodzaj badania: badanie retrospektywne z wywiadami telefonicznymi, bez grupy porównawczej
  • Uczestnicy: 85 osób z ADHD i/lub autyzmem: 48 dzieci i 37 dorosłych
  • Czas trwania: jeden wywiad po 1 do 6 latach użytkowania
  • Koc: zazwyczaj z łańcuszkami (5 do 8 kilogramów), w pozostałych przypadkach z plastikowymi kuleczkami (7 kilogramów)
  • Źródło: Bolic Baric i współpracownicy, 2021

Odéus 2023: kto nadal korzystał z koca

Jak przeprowadzono badanie

W badaniu wykorzystano rejestry opieki zdrowotnej regionu Västra Götaland, drugiego co do wielkości regionu Szwecji. Uwzględniono wszystkie osoby, które od maja 2015 roku do końca 2017 roku otrzymały koc obciążeniowy w ramach opieki zdrowotnej: 4092 osoby w wieku od 1 do 103 lat. Najczęściej występowały ADHD (48%), lęk (41%), autyzm (32%) i depresja (27%). Bezsenność figurowała w dokumentacji jako diagnoza tylko u 27% osób.

Badacze sprawdzili, jak długo ludzie korzystali z koca, zanim go zwrócili, i obserwowali wszystkich średnio przez 2,1 roku.

Co ustalili badacze

W tym okresie wróciły 2291 koce. Koce z łańcuszkami pozostawały u użytkowników najdłużej: połowa z nich została zwrócona po 2,3 roku, a w przypadku koców z kuleczkami było to około półtora roku.

  • Osoby z lękiem (o 11% mniejsze prawdopodobieństwo) lub niepełnosprawnością intelektualną (o 19% mniejsze) rzadziej zwracały koc, a w przypadku demencji i autyzmu obowiązywała ta sama zależność.
  • W przypadku ADHD (o 18% większe prawdopodobieństwo) i depresji (13%) koc szybciej wracał.
  • W przypadku dzieci do 6. roku życia prawdopodobieństwo zwrotu było o 37% większe niż u nastolatków w wieku od 13 do 17 lat, a u osób powyżej 65. roku życia było nawet 3,5 razy większe.
  • Na każdy dodatkowy kilogram masy koca prawdopodobieństwo jego zwrotu było o 3% mniejsze.

W rejestrach nie odnotowano, dlaczego ktoś zwrócił koc. Mogło to wynikać z tego, że koc nie pomagał, ale także z tego, że sen znów się poprawił.

W przypadku kołdry potrzebnych było od 6 do 7 wizyt, a w przypadku leków nasennych około 2. W ciągu nieco ponad dwóch lat kołdra kosztowała opiekę zdrowotną około 352 €, a leki nasenne 124 €. Pieniądze przeznaczono głównie na czas pracy personelu medycznego, a nie na samą kołdrę.

Badanie w skrócie

  • Naukowcy: Ellen Odéus, Emelie Pauli, Steinn Steingrímsson i współpracownicy
  • Rok i czasopismo: online 2022 (wydanie drukowane 2023), Scandinavian Journal of Occupational Therapy
  • Kraj: Szwecja
  • Rodzaj badania: badanie rejestrowe z porównaniem kosztów, bez grupy porównawczej
  • Uczestnicy: 4092 osoby w wieku od 1 do 103 lat, które otrzymały kołdrę w ramach opieki zdrowotnej
  • Okres: od maja 2015 roku do końca 2017 roku, obserwacja trwała średnio 2,1 roku
  • Kołdra: z łańcuszkami (64%), kulkami (20%) lub włóknami (16%)
  • Źródło: Odéus i współpracownicy, 2023

Czego te badania nie mówią

  • Nie było grupy porównawczej ani losowego przydziału. Nie wiemy więc, czy osoby bez kołdry również zaczęłyby lepiej spać.
  • W badaniu wywiadowym uczestnicy opowiadali z perspektywy czasu, czasem po kilku latach, jak to wyglądało, a rodzice wypowiadali się w imieniu swoich dzieci. Sami naukowcy zaznaczają, że rodzice chcą widzieć poprawę.
  • Prawie dwie trzecie osób, które mogły wziąć udział, nie uczestniczyło w badaniu; częściej były to osoby dorosłe. Być może były mniej zadowolone albo przestały używać kołdry.
  • W badaniu rejestrowym nie mierzono snu, a naukowcy nie wiedzą, czy osoby, które zatrzymały kołdrę, rzeczywiście jej używały.
  • Oba badania dotyczyły osób z rozpoznaniem, które otrzymały kołdrę od terapeuty zajęciowego, a nie osób, które kupiły ją samodzielnie.

Jak to się ma do innych badań

Naukowcy z tego samego regionu przyjrzeli się również lekom nasennym. Wśród 1785 dorosłych z zaburzeniami psychicznymi odsetek osób nieprzyjmujących leków nasennych po otrzymaniu kołdry wzrósł o 3,3% (Steingrímsson i współpracownicy, 2022). Wzrósł natomiast nieco odsetek osób przyjmujących melatoninę na receptę. To również badanie rejestrowe bez grupy porównawczej.

W październiku 2020 roku MTP-rådet, organ doradczy szwedzkich regionów, zaleciła, aby kołdry obciążeniowe były finansowane ze środków opieki zdrowotnej wyłącznie w ramach badań, ponieważ dowody były zbyt słabe. Zalecenie dotyczyło finansowania, a nie samej kołdry: według MTP-rådet osoby, którym pomaga, mogą kupić ją samodzielnie. Dokument z 2020 roku zastąpiono nowszą wersją zawierającą to samo zalecenie, które ponownie potwierdzono w 2024 roku. Informacje o stanowiskach innych instytucji znajdziesz w przeglądzie oficjalnych stanowisk.

Istnieją również badania z losowym przydziałem uczestników, takie jak szwedzkie badanie dotyczące bezsenności, duże szwedzkie badanie ADHD oraz badanie dotyczące dzieci z autyzmem. Szerszy obraz znajdziesz w przeglądzie wszystkich badań.

Co możesz z tego wywnioskować jako czytelnik

W badaniu z wywiadami większość uczestników nadal korzystała z kołdry każdej nocy, nawet po kilku latach. Badania te nie pokazują jednak, czy to sama kołdra poprawiła ich sen. Jeśli Ty lub Twoje dziecko od dłuższego czasu macie problemy ze snem, zacznij od konsultacji z lekarzem rodzinnym lub prowadzącym Cię specjalistą, ponieważ kołdra nie zastępuje leczenia. Wskazówki na wieczór znajdziesz w tym artykule o wyciszaniu gonitwy myśli przy ADHD.

Zgodnie z praktyczną zasadą waga kołdry powinna wynosić około 10% masy ciała; jest to praktyczna wskazówka, a nie wynik tego badania (tutaj dowiesz się, jak wybrać odpowiednią wagę).

Czy chodzi o Twoje dziecko? Kołdra obciążeniowa nie jest przeznaczona dla niemowląt ani dzieci poniżej 3. roku życia. W przypadku starszych dzieci obowiązuje ta sama zasada, a dziecko musi być w stanie samodzielnie zrzucić kołdrę. Więcej informacji znajdziesz na stronie poświęconej bezpieczeństwu.

Źródła

Bolic Baric, V., Skuthälla, S., Pettersson, M. i in. (2021). Skuteczność kołder obciążeniowych w zakresie snu i codziennych czynności: retrospektywne badanie kontrolne dzieci i dorosłych z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi i/lub zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Scandinavian Journal of Occupational Therapy, 30(8), 1357-1367 (2023). DOI

Odéus, E., Pauli, E., Steingrímsson, S. i in. (2023). Kołdry obciążeniowe stosowane przy problemach ze snem: analiza przepisywania, użytkowania i kosztów. Scandinavian Journal of Occupational Therapy, 30(2), 211-221. DOI

Sprawdzono 2026-10-12.

Autor: Koen Dolron, właściciel Novaline. Koen nie jest lekarzem, a Novaline nie udziela porad medycznych: ta strona ma charakter informacyjny. Podsumowanie opiera się na oryginalnych publikacjach, z którymi możesz zapoznać się samodzielnie, korzystając z powyższych linków. Nie masz pewności, czy kołdra obciążeniowa jest odpowiednia dla Ciebie lub Twojego dziecka, na przykład ze względu na chorobę lub przyjmowane leki? Najpierw skonsultuj się z lekarzem rodzinnym lub prowadzącym Cię specjalistą.

Chcesz też zaczynać dzień wypoczęty?

Znajdź od razu kołdrę obciążeniową, która do Ciebie pasuje.

Kup kołdrę obciążeniową
Kup kołdrę obciążeniową
10 € rabatu?
✕
10 € rabatu na pierwszy zakup

Zapisz się do naszego newslettera.

Novaline Koc obciążeniowy

Pomaga spać dłużej, głębiej i lepiej.

Masz pytania? Jestem dostępny.
Koen chętnie Ci pomoże!
Skontaktuj się przez:
Koen van Novaline