• 4.6/5 z 271+ recenzji.
  • Osobista obsługa i doradztwo
  • 100 dni na wypróbowanie spania
  • Nie w porządku? Zwrot pieniędzy
  • Śpij głębiej i lepiej z naszymi kocami obciążeniowymi!

Spokojniej pod kocem obciążeniowym: co cztery badania kliniczne wykazały na temat lęku

Cztery amerykańskie badania dotyczyły kołdry obciążeniowej stosowanej w przypadku lęku - od pierwszej próby po oddział psychiatryczny i oddział zaburzeń odżywiania. W tym artykule dowiesz się, co zaobserwowano i jakie są ograniczenia tych badań.
auteur
Drzwi:
- Czas czytania: 7 min
Opublikowano: 13-10-2026 - 
Zaktualizowano: 13-10-2026 2026-10-13T10:53:48Z

Siedzisz na kanapie, a serce wali ci jak szalone, choć nic się nie dzieje. Spokojnie wdychasz i wydychasz powietrze, tak jak się nauczyłeś, i włączasz telewizor, żeby się trochę rozproszyć. Mimo to mija godzina, zanim niepokój choć trochę ustąpi.

Według danych Instytutu Trimbos 15% dorosłych w Holandii miało zaburzenia lękowe w roku poprzedzającym badanie; żadna inna grupa zaburzeń psychicznych nie występowała tak często. Koc obciążeniowy to coś, czego próbują osoby zmagające się z lękiem. W zachodniej Szwecji ludzie otrzymywali go w ramach opieki zdrowotnej, a osoby z zaburzeniami lękowymi korzystały z koca dłużej niż pozostali, jak wykazało badanie rejestrowe 4092 użytkowników.

Na tej stronie opisano cztery amerykańskie badania. W pierwszym, z 2008 roku, 63% z 32 osób dorosłych odczuwało mniejszy lęk po leżeniu pod kocem ważącym ponad 13 kilogramów. W badaniu z 2015 roku poziom lęku zmniejszył się u 60% z 30 pacjentów na oddziale ostrej psychiatrii. W badaniu z 2021 roku poziom lęku i tętno spadły u 61 pacjentów psychiatrycznych, którzy sami wybrali 20 minut pod kocem obciążeniowym, natomiast nie stało się tak u 61 pacjentów bez koca obciążeniowego. W badaniu z 2022 roku pacjenci z zaburzeniami odżywiania byli losowo przydzielani do grupy z kocem lub bez niego; różnica była zbyt mała, by wyciągnąć jakiekolwiek wnioski.

Pierwsze trzy badania wskazują na ten sam kierunek, ale były niewielkie i tylko ostatnie było randomizowanym badaniem z odrębną grupą porównawczą. Właśnie ono nie wykazało wyraźnego efektu. Poniżej wyjaśniamy, co mierzono w każdym badaniu i jakie wnioski można z niego wyciągnąć.

Dlaczego te badania omawiamy razem

Wszystkie cztery dotyczą lęku u osób dorosłych oraz używania koca obciążeniowego podczas badania lub pobytu w placówce. Dwa pierwsze pochodzą z tej samej grupy badawczej.

Mullen 2008: pierwsze badanie

Jak przebiegało badanie

W tym pierwszym badaniu wzięły udział 32 osoby dorosłe, które były przypadkowo dostępne; o ile wiadomo, nie byli to pacjenci. Leżały pod kocem o wadze 30 funtów, czyli około 13,6 kilograma. Badanie miało stworzyć podstawy do badań w psychiatrii.

Aby ocenić bezpieczeństwo, badacze mierzyli ciśnienie krwi, tętno i poziom tlenu we krwi. Do oceny efektu wykorzystali krótką ankietę dotyczącą lęku, ankietę po zakończeniu badania oraz przewodnictwo skóry - pomiar skóry, który zmienia się pod wpływem napięcia.

Co stwierdzili badacze

Według badaczy pomiary wykazały, że leżenie pod kocem było bezpieczne. Po zakończeniu badania 63% osób stwierdziło, że odczuwało mniejszy lęk, a 78% preferowało koc obciążeniowy, aby się uspokoić. U jednej trzeciej osób (33%) zmniejszyło się przewodnictwo skóry.

Badanie w skrócie

  • Badacze: Brian Mullen, Tina Champagne i współpracownicy
  • Rok i czasopismo: 2008, Occupational Therapy in Mental Health
  • Kraj: Stany Zjednoczone
  • Rodzaj badania: badanie eksploracyjne
  • Uczestnicy: 32 osoby dorosłe, z tego co wiadomo, niebędące pacjentami
  • Czas trwania: leżenie pod kocem; nie wiadomo jak długo
  • Koc: 30 funtów, około 13,6 kg
  • Źródło: Mullen i współpracownicy, 2008

Champagne 2015: na ostrym oddziale psychiatrycznym

Jak przebiegało badanie

Następnie ta sama grupa przeprowadziła badanie z udziałem 30 dorosłych na ostrym oddziale psychiatrycznym, używając tego samego koca. Bezpieczeństwo mierzono przy korzystaniu z koca i bez niego. Pacjenci oceniali swój lęk za pomocą krótkiego kwestionariusza i w skali od 0 do 10, a także tym razem mierzono przewodnictwo skóry.

Co stwierdzili badacze

Wyniki pomiarów bezpieczeństwa nie różniły się przy korzystaniu z koca i bez niego, dlatego badacze uznali go za bezpieczny. Zgodnie z kwestionariuszem i oceną własną lęk wyraźnie zmniejszył się u 60% pacjentów. Przewodnictwo skóry nie dało jednoznacznych wyników.

Badanie w skrócie

  • Badacze: Tina Champagne, Brian Mullen i współpracownicy
  • Rok i czasopismo: 2015, Occupational Therapy in Mental Health
  • Kraj: Stany Zjednoczone
  • Rodzaj badania: małe badanie pilotażowe, z kocem i bez niego
  • Uczestnicy: 30 dorosłych na ostrym oddziale psychiatrycznym
  • Czas trwania: podczas pobytu w szpitalu, nie wiadomo jak długo
  • Koc: 30 funtów, około 13,6 kg
  • Źródło: Champagne i współpracownicy, 2015

Becklund 2021: w szpitalu psychiatrycznym

Jak przebiegało badanie

W 2019 roku pacjenci szpitala psychiatrycznego, którzy nie byli w stanie aktywnej psychozy, mogli wybrać, czy chcą przez 20 minut korzystać z koca. Grupa korzystająca z koca liczyła 61 osób, które wybrały koc obciążeniowy o wadze około 6,4 lub 9,1 kg albo obciążoną poduszkę na kolana o wadze 2,3 kg. 61 pacjentów w grupie kontrolnej nie korzystało z koca obciążeniowego. Przed 20-minutowym okresem i po nim mierzono tętno, a uczestnicy wypełniali sześciopytaniowy kwestionariusz lęku.

Co stwierdzili badacze

Tylko w grupie korzystającej z koca obniżyły się poziom lęku i tętno. Różnica w porównaniu z grupą kontrolną była statystycznie istotna, więc prawdopodobnie nie była przypadkowa. Waga koca i płeć uczestnika nie miały znaczenia.

Badanie w skrócie

  • Badacze: Annette Becklund, Lisa Rapp-McCall i Jessica Nudo
  • Rok i czasopismo: 2021, Journal of Integrative Medicine
  • Kraj: Stany Zjednoczone
  • Rodzaj badania: porównanie dwóch grup; uczestnicy dokonali samodzielnego wyboru
  • Uczestnicy: 61 pacjentów z kocem obciążeniowym i 61 bez niego, w szpitalu psychiatrycznym
  • Czas trwania: 20 minut
  • Koc: około 6,4 lub 9,1 kg albo obciążona poduszka na kolana o wadze 2,3 kg
  • Źródło: Becklund, Rapp-McCall i Nudo, 2021

Ohene 2022: w przypadku zaburzeń odżywiania, bez wyraźnej różnicy

Jak przebiegało badanie

W 2018 i 2019 roku w badaniu wzięło udział 23 pacjentów z oddziału w Denver, gdzie osoby z ciężkimi zaburzeniami odżywiania są stabilizowane pod względem fizycznym. Miały one jadłowstręt psychiczny lub ARFID, inne zaburzenie odżywiania, w którym ktoś je zbyt mało, oraz umiarkowane objawy lękowe. 91% z nich stanowiły kobiety, a średni wiek wynosił 26 lat.

Losowanie decydowało o tym, kto otrzyma wyłącznie standardową opiekę, w tym terapię zajęciową, a kto dodatkowo dostanie kołdrę obciążeniową. Zgodnie z rejestracją badania ważyła ona około 10% masy ciała, a pacjenci mogli swobodnie z niej korzystać, z wyjątkiem czasu posiłków, chodzenia oraz zakrywania nią głowy lub ramion. Poziom ich lęku mierzono aż do wypisu za pomocą kwestionariusza Beck Anxiety Inventory.

Co stwierdzili badacze

W przypadku kołdry lęk zmniejszył się nieco bardziej niż bez niej, ale różnica nie była statystycznie istotna: przy tak małej liczbie uczestników równie dobrze mogło to być dziełem przypadku. Mimo to badacze piszą, że kołdra obciążeniowa może pomagać, ale jest to optymistyczna interpretacja wyników, które nie wskazują na wyraźny efekt.

Badanie w skrócie

  • Badacze: Rachel Ohene, Christina Logan, Philip Mehler i współpracownicy
  • Rok i czasopismo: 2022, American Journal of Occupational Therapy
  • Kraj: Stany Zjednoczone
  • Rodzaj badania: randomizowane badanie z grupą porównawczą
  • Uczestnicy: 23 hospitalizowane osoby dorosłe z zaburzeniem odżywiania i umiarkowanym lękiem
  • Czas trwania: pobyt w szpitalu, średnio 22 dni
  • Kołdra: około 10% masy ciała, do swobodnego stosowania
  • Źródło: Ohene i współpracownicy, 2022

Czego te badania nie mówią

  • Tylko badanie z 2022 roku było randomizowane i obejmowało oddzielną grupę porównawczą; nie wykazało ono wyraźnej różnicy. W badaniu z 2021 roku pacjenci sami dokonywali wyboru; osoby, które wybierają samodzielnie, mogą mieć większe oczekiwania.
  • We wszystkich czterech badaniach uczestnicy wiedzieli, że leżą pod kołdrą obciążeniową, a poziom swojego lęku oceniali samodzielnie.
  • Badania te nic nie mówią o spaniu przez wiele miesięcy pod kołdrą obciążeniową w domu ani o dzieciach. Kołdra obciążeniowa nie jest przeznaczona dla niemowląt ani dzieci poniżej 3. roku życia.

Jak to się ma do innych badań

W szwedzkim badaniu z losowym przydziałem, w którym uczestniczyło 120 dorosłych osób cierpiących na bezsenność i zaburzenie psychiczne, takie jak zaburzenie lękowe, osoby korzystające z kołdry obciążeniowej były również mniej lękliwe w ciągu dnia (podsumowanie tego badania). O lęku przed operacją lub podczas chemioterapii przeczytasz na stronie o badaniach szpitalnych.

U pacjentów psychiatrycznych metaanaliza ośmiu randomizowanych badań wykazała niewielki wpływ na lęk, a przegląd dziewięciu badań również wykazał zmniejszenie lęku. W obu przeglądach z 2024 roku podkreślono, że badania były małe i bardzo różniły się między sobą. Szerszy obraz przedstawiono w przeglądzie wszystkich badań.

Co możesz z tego wynieść jako czytelnik

Odczuwasz silny lęk? Pierwszym krokiem jest wizyta u lekarza rodzinnego. W tych badaniach kołdra obciążeniowa nigdy nie zastępowała leczenia. Wskazówki na niespokojne wieczory znajdziesz w tym artykule o spaniu w stresie.

W badaniach ludzie używali kołder o wadze od 2,3 do ponad 13 kilogramów. W domu przyjmuje się orientacyjnie około 10% masy ciała - to praktyczna wskazówka, a nie wynik tego badania (tak wybierzesz odpowiednią wagę). Zawsze musisz mieć możliwość samodzielnego zdjęcia kołdry; jeśli powoduje u Ciebie niepokój lub duszność, zdejmij ją.

Masz zaburzenia odżywiania lub jesteś w trakcie leczenia u psychologa albo psychiatry? Najpierw skonsultuj się ze swoim terapeutą i przeczytaj stronę dotyczącą bezpieczeństwa.

Źródła

Mullen, B., Champagne, T., Krishnamurty, S. i in. (2008). Badanie bezpieczeństwa i terapeutycznych efektów stymulacji głębokim naciskiem z wykorzystaniem kołdry obciążeniowej. Occupational Therapy in Mental Health, 24(1), 65-89. DOI

Champagne, T., Mullen, B., Dickson, D. i in. (2015). Ocena bezpieczeństwa i skuteczności kołdry obciążeniowej u dorosłych podczas hospitalizacji psychiatrycznej. Occupational Therapy in Mental Health, 31(3), 211-233. DOI

Becklund, A. L., Rapp-McCall, L. i Nudo, J. (2021). Stosowanie kołder obciążeniowych w szpitalu psychiatrycznym w celu zmniejszenia lęku. Journal of Integrative Medicine, 19(2), 129-134. DOI

Ohene, R., Logan, C., Loresto, F. i in. (2022). Ocena wpływu kołder obciążeniowych na lęk u pacjentów z jadłowstrętem psychicznym oraz zaburzeniem przyjmowania pokarmów o charakterze unikająco-restrykcyjnym: randomizowane badanie kontrolowane. American Journal of Occupational Therapy, 76(6), 7606205100. DOI

Sprawdzono 2026-10-12.

Autor: Koen Dolron, właściciel Novaline. Koen nie jest lekarzem, a Novaline nie udziela porad medycznych: ta strona ma charakter informacyjny. Podsumowanie opiera się na oryginalnych publikacjach, które możesz przeczytać samodzielnie, korzystając z powyższych linków. Masz wątpliwości, czy kołdra obciążeniowa jest odpowiednia dla Ciebie lub Twojego dziecka, na przykład ze względu na chorobę lub przyjmowane leki? Najpierw skonsultuj się z lekarzem rodzinnym lub terapeutą.

Chcesz też zaczynać dzień wypoczęty?

Znajdź od razu kołdrę obciążeniową, która do Ciebie pasuje.

Kup kołdrę obciążeniową
Kup kołdrę obciążeniową
10 € rabatu?
✕
10 € rabatu na pierwszy zakup

Zapisz się do naszego newslettera.

Novaline Koc obciążeniowy

Pomaga spać dłużej, głębiej i lepiej.

Masz pytania? Jestem dostępny.
Koen chętnie Ci pomoże!
Skontaktuj się przez:
Koen van Novaline